بند

بندِ نوشته‌هایت وصل باشد به خودت. 
به هر کسی وصل‌شان کنی بعد از رفتن او ریسمانش کش می‌آید و پاره می‌شود و مروارید‌های بند کرده‌ات را بر زمین می‌‌ریزد.
آن وقت دیگر نمی‌دانی مروارید‌های پخش و پلا شده‌ات را از روی زمین جمع کنی یا ریزه‌های شکسته‌ی آیینه‌ی دلت را. 
همیشه تقصیر از خود ماست. 
 
 
-گل‌ناز-
/ 3 نظر / 14 بازدید
ساده بگذر

اتفاق عجیبی است اما نمیدانم تقصیر ماست یا وابستگی قلم است که هربار میبندد به یکی و ولکن معامله نیست!

هـ - ن

این بند اصلا به هیچ چیز و هیچ کس وصل نباشد بهتر است ... مگر نشنیده اید که : کس نبندد بند من جز این دلِ دربند من! (از هـ.ن)

هاجر

وبلاگتون پابرجا سرکار[گل][ماچ]