در سایه روشنِ عشق

علف هم اگر هستی، از این علف های رونده باش؛

از همان‌ها که هرجا بیفتند، ریشه می‌زنند؛ هرجا قطع می‌شوند، از همان‌جا شروع می‌شوند. 

همیشه یک مشت دیگر می‌توانی بزنی، هر چقدر هم که خسته باشی.

یک مشت دیگر بکوبان توی چانه‌ی هر کسی یا هر چیزی که جلوی راهت ایستاده.

فک‌اش را بیاور پایین و به راه خودت ادامه بده! 

دوباره که به دنیا نمی‌آیی! عمرت را که از سر راه نیاورده‌ای! نمی‌شود که با هر تلنگر افتاد.

بلند شو !... بلند شو و خاک‌هایت را بتکان ! راه درازی در پیش است... 

 

 -گل‌ناز-

نوشته شده در شنبه ۸ فروردین ۱۳٩٤ساعت ٥:٠٩ ‎ب.ظ توسط گل‌ناز نظرات ()


 Design By : Pichak